"Καλωσήρθατε ανόητοι θνητοί"
"Παντοτινά δική σου Ελίζαμπεθ"
"Έβερς και Έβερς Μεσιτικό γραφείο"
-Είναι έρωτας, έτσι δεν είναι? Απλά μπαίνεις σε ένα σπίτι και το καταλαβαίνεις
-Και λες. "Αυτό είναι για μένα"
-Είναι τέλειο. Αυτό ακριβώς που ψάχναμε
-Δεν έχει αρκετές πρίζες..
-Μισό λεπτό κύριε Κόλμαν. Το τελευταίο σπίτι που σας έδειξα...
..στην οδό Σίκαμορ ήταν γεμάτο πρίζες!
-Έτσι ακριβώς. Υπήρχαν πολλές
-Ναι, αλλά τα σκαλιά είναι ψηλά. Όταν γεράσουμε μπορεί να σκοντάψουμε
-Σε κάθε σπίτι που βλέπουμε, βρίσκεις κάτι αρνητικό -Απλά ξέρω τί μου αρέσει
-Θα σου άρεσε ένα διαζύγιο? Γιατί θα σου δώσω ένα
-Δεν χρειάζεται να το κάνετε αυτό. Να σας πω κάτι...
-Θα σας βρω σπίτι
Δεσμεύομαι να σας βρω το τέλειο σπίτι, όσο καιρό και να χρειαστεί
-Γιατί οι "Έβερς και Έβερς", θέλουν να είστε χαρούμενοι για πάντα
-Συγνώμη λιγο, να απαντήσω
Γειά σας. Έβερς και 'Εβερς μεσιτικά. Τζίμ Έβερς!
-Γεια σου γλυκέ μου, πως πάει? Τους άρεσε το σπίτι?
-Αα, ναι, αυτό το σπίτι είναι ακόμα διαθέσιμο. -Το ήξερα. Αυτό το ζευγάρι φαινόταν σαλεμένο
-Πάω σπίτι να ετοιμαστω το δείπνο
-Ανυπομονώ για το βράδυ -Πήρατε την έγκριση?
-Ναι. Η κράτηση είναι για τις 7, οπότε μην αργήσεις
-Τέλεια. Οπότε θα συναντηθούμε στις 7 να εξετάσουμε την προσφορά σας
-Οκ γλυκέ μου, τα λέμε αργότερα -Είδες τί έκανες? Το λατρεύουμε το σπίτι!!
-Χωρίς αμφιβολία...
-Λοιπόν κυρία Κόλμαν, λαμβάνοντας αυτό υπόψιν, μόνο ένα πράγμα μένει...
..ας υπογράψουμε χαρτιά!
-Όπως σας υποσχέθηκα. Εδώ είναι το συμβόλαιο έτοιμο. Μια υπογραφή μένει.
-Ευχαριστούμε πολύ. Σου είμαστε ευγνώμονες
-Πρέπει να το γιορτάσουμε. Να σε κεράσουμε ένα ποτό? -Λυπάμαι, πρέπει να φύγω. Με περιμένει η γυναίκα μου
-Μα είναι πολύ σημαντικό για μάς. Πρέπει να το γιορτάσουμε
-Επιμένουμε. Σας παρακαλώ
-Καλά. Ένα ποτό στα γρήγορα. Μπορώ να έχω ένα Τζίντζερέλ?
-Μα αυτό δεν είναι ποτό! Σάμυ, 3 "Ηφαίστεια"
-Όχι, όχι -Είναι απίστευτα απαλά
-Το μέρος το λατρευούμε. Ερχόμαστε εδώ για χρόνια. -Είναι σαν την Χαβάη
-Πήγαμε εκεί μήνα του μέλιτος. Έχετε πάει? Υποσχεθείτε μου ότι θα πάτε
-Υπόσχομαι να πάω αν υπογράψετε. Αλλά πρέπει τώρα να φύγω
-Έχουμε επέτειο σήμερα και πρέπει να γυρίσω στην γυναίκα μου
-Αα, Ευτυχισμένη επέτειο -Σας ευχαριστώ. Υπογράψτε τώρα
-Εεε, υπογράψτε αυτό!
-Καλά Τζιμ -Συγνώμη για αυτό..
-Χάρηκα που συνεργαστήκαμε. Αλόχα
-Συγνώμη, άκουσα καλά? Πουλήσατε το σπίτι τους?
-Καλά ακούσατε. -Εμείς ψάχνουμε να αγοράσουμε
-Συγχώρα με γλυκειά μου
-Γειας σας, Τζιμ Έβερς μεσιτικά. Πείτε μου για το σπίτι των ονείρων σας
-Γεια σου Σάρα. Είμαι οΤέντυ. Ο άντρας σου, είπε να σου πω ότι μερικές φορές χάνει την αίσθηση του χρόνου
-Συγνώμη που άργησα. Ευτυχισμένη Επέτειο!
-Ευτυχισμένη Επέτειο...
-Αα, κοίτα τι σου έφερε!
-Δεν είναι όμορφο?
-Έχεις ένα τέλειο άντρα που σε σκέφτηκε τόσο πολύ στην επέτειό σου...
..είσαι πολυ τυχερή -Είναι πανέμορφο
-Ξέρεις, ουσιάστικά φταίει ο Τέντυ που άργησα. Ξέρασε στο πίσω κάθισμα
και έπρεπε να τα καθαρίσω
-Δεν πειράζει. Τον συγχωρώ τον Τέντυ
-Έλα Σάρα, μην κάνεις έτσι? Πούλησα 7 σπίτια αυτόν τον μήνα
Και τα 3 ματς, 2 πάρτυ γενεθλίων και το μπάρμπεκιου που έχασες?
-Τόσα πολλά έχασα αυτόν τον μήνα?
-Καλά, θα σου πω τι θα κάνουμε
-Θα πάμε διακοπές αυτό το Σαββατοκύριακο -Τι?
-Θα πάμε στην λίμνη όπως πέρυσι. Μόνο εμείς και τα παιδιά. Που σου φαίνεται?
-Να το πιστέψω αυτό? -Ναι
-Πάω να το πω στα παιδιά
-Τί συμβαίνει?
-Μια αράχνη -Τι?
-Υπάρχει μια αράχνη στο δωμάτιο μου
-Και γιατί δεν την σκοτώνεις? -Είναι μεγάλη αράχνη
-Έλα μωρέ, μια αράχνη είναι. Πόσο μεγάλη μπορεί να είναι?
-Μην κάνεις σαν μωρό Μάικλ. Μια μικρή αράχνη είναι. Μην το κάνεις ζήτημα
-Είσαι 10 χρονών και έρθε η ώρα να σου δείξω πως σκοτώνουν αράχνες
-Ο πιο αποτελεσματικός τρόπος που λιώνει όλες τις αράχνες είναι..
..παίρνεις ένα καλό περιοδικό, ότι να'ναι. Άλλοι χρησιμοποιούν το LIFE, άλλοι το TIME ή το NEWS..
-Αυτό είναι το SPORTS ILLUSTRATED, συλλεκτική έκδοση. Τί έκανες με αυτό?
-Δεν ξέρω
-Αυτό θα το διαβάσεις μόνο όταν βρεις το θάρρος να σκοτώσεις την αράχνη
-Το τυλίγεις έτσι, το κρατάς γερά και χτυπάς την αράχνη
Της ρίχνεις ένα πλευρικό χτύπημα. Αυτή είναι η σωστή ενέργεια
Χτυπάς από μπροστά ώστε να την λιώσεις. Έτσι δεν μπορεί και να δραπετεύεσει
-Έλα πάρτο εσύ και καθάρισέ την
-Δεν θέλω να την καθαρίσω -Μα πρέπει Μάικλ. Καθάρισέ την!
-Μπαμπά, φοβάμαι τις αράχνες. Δεν μπορώ να τις καθαρίσω
-Άκου γιε μου. Όλη σου τη ζωή θα αντιμετωπίζεις αράχνες -Αλήθεια?
-Εννοώ, δεν πρέπει να φοβάσαι. Αν το καταλάβουν οι άλλοι, θα το χρησιμοποιήσουν εναντίον σου
-Εγώ είμαι ο μπαμπάς σου και δεν φοβάμαι τίποτα. Εσύ είσαι ο γιος μου και θα καθαρίσεις την αράχνη
-Έλα κάντο. Μπορείς -Δεν μπορώ
-Ναι μπορείς. Καθάρισέ την -Δεν θέλω
-Σκότωσέ την. Σκότωσέ την
Μπαμπά, δεν μπορώ να την λιώσω, δεν μπορώ να την καθαρίσω..
-Ορίστε, ευχαριστήθηκες? -Όχι, δεν ευχαριστήθηκα
-Μέγκαν, εξηγουσα στον αδερφό σου πόσο σημαντικό είναι να σκοτώνεις ο ίδιος τις αράχνες σου
-Τέλοςπάντων
"Είναι ένα παλιό σπίτι κυρία Έβερς Και ο εργοδότης μου βιάζεται να το πουλήσει"
-Θα μπορούσατε να έρθετε μόνη σας να συζητήσουμε την υπόθεση?
-Δουλεύω μαζί με τον άντρα μου -Ο αφέντης συνήθως δεν δέχεται επισκέπτες
-Αλλά από την φωτογραφία σας έκρινε πως είστε έμπιστος άνθρωπος
-Για τον άνδρα σας, σκέφτηκε λίγο... διαφορετικά
-Αα, πήρατε τα διαφημιστικά μας
-Ο αφέντης θέλει να σας γνωρίσει αύριο το βράδι -Λυπάμαι, αλλά έχω σχέδια που δεν μπορώ να ακυρώσω
-Συγνώμη λίγο -Ποιος είναι?
-Κάποιος που θέλει να πουλήσει το σπίτι του -Που βρίσκεται?
-Σάρα, ξέρεις που είναι αυτό το μέρος?
-Είναι γεμάτο με αρχοντικά σπίτια εκατομμυρίων. Μπορεί να είναι ευκαιρία!
-Και η οικογενειακή περιπέτεια μας?
-Μια μικρή παράκαμψη είναι μόνο -Πόση ώρα θα κάνουμε?
-το πολύ 20 λεπτά.
-Θα πρέπει να είστε χαρούμενα. Θα δείτε τον μπαμπά και την μαμά εν ώρα δράσης
-Ποιος με καλεί?
-Γεια σας, Έβερς και Έβερς μεσιτικά
-Σταν, τί γίνεται? Τί νεότερα?
Σοβαρά? Την περιουσία των Σόλομον?
-Αύριο? Είμαι εκτός πόλης τώρα
-Αλλά, ίσως μπορώ να γυρίσω νωρίς.....
-Αα, όχι, δεν μπορώ να γυρίσω εγκαίρως...
-Καλύτερα να το φροντίσουμε την Δευτέρα
-Δευτέρα? Πολύ καλά
-Οκ, τα λέμε την Δευτέρα Θα του μιλήσω την Δευτέρα
Είμαστε ακόμα στην Αμερική?
-Ορίστε, εδώ είμαστε
-Πολύ μεγάλη η πόρτα!
-θα έχουν μεγάλο πρόβλημα να μπουν εδώ
-Μήπως περνάει κανείς από εδώ?
-Ξέρουν ότι ερχόμαστε? -Βέβαια και το ξέρουν
-Ίσως υπάρχει κάποιο κουδούνι
-Ναι? Οι Έβερς έφτασαν!
Ναι, φτάσαμε πλέον!
-Κανείς δεν απαντά. θα πρέπει να βγω έξω με τα ολοκαίνουργια παπούτσια μου
-Πώς θα μπούμε μέσα?
Γιατί δεν με βοηθάς να πηδήξω και να πάω από πίσω. Θα τους κάνουμε έκπληξη!
-Μάλλον θα τους σκοτώσεις.... Πάμε να φύγουμε. Βραδιάζει
-Σάρα, τα παρατάς πολύ εύκολα.
Οι Έβερς και Έβερς πρέπει να είναι υπομονετικοί
-Ωραία, πιάνουμε δουλειά
-Πάμε, πάμε
-Ας το κάνουμε
-θα έφτιαχνα γήπεδο σε τέτοιο μέρος..
-Μέγκαν, μην χτυπάς τις πόρτες! Είναι ευαίσθητο
-Ένα αμάξι είναι
-Όχι απλό αμάξι. Είναι ένα κομψό κόσμημα μηχανικής. Σσστ, μην ακούς ότι σου είπε....
Δεν το εννοούσε
-Πάμε να δούμε τι έχει από πίσω
-Πεινάω -Και εγώ
-Μην ανησυχείτε. 20 λεπτά το πολύ
-Να κάτι που δεν το βλέπεις κάθε μέρα
Θεέ μου
Πεθαμένοι άνθρωποι?
-Ξέρεις γλυκειά μου...
έχουν πεθαμένους ανθρώπους στην αυλή τους
-Και λοιπόν? Άλλοι έχουν πισίνες και άλλοι ιδιωτικά νεκροταφεία. Συμβαίνουν αυτά
-Θα πουλήσεις ένα σπίτι με τέτοια?
Εννοείς αυτό το σπίτι με μεγάλο ελεύθερο χώρο? Ναι!!
-Καλό αυτό, να το βάλουμε στη διαφήμιση
-Και θα κρύψετε τους πεθαμένους ανθρώπους?
-Ας μείνουμε καλυτερα στην θετική πλευρά!
-Ωχ όχι. Φοράω το καλό μου κοστούμι
-Πιστεύεις να σταματήσει?
Ελπίζω να μην βρέχει στην λίμνη
Λοιπόν, τώρα που ο μπαμπάς και η μαμά θα δουλέψουν, να συμπεριφερθείτε καλά
-Δες το μέγεθος αυτών των κρίκων
-Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο?
-Γεια σας. Έβερς Μεσιτικά!
-Γειά σας
-Είναι κανείς εδώ?
-Γεια σας. Έβερς Μεσιτικά
-Έχεις ξαναδεί κάτι τέτοιο? -Ποτέ. Αυτό θα μας ανεβάσει κατηγορία..
-Μυρίζει σαν το σπίτι της γιαγιάς
-Χειρότερα, μυρίζει σαν την γιαγιά
-Είναι απλά λίγο σκονισμένο
-θα το καθαρίσουμε και θα λάμπει από την κορυφή μέχρι τα νύχια
-Αυτό το μέρος έχει αράχνες
-Σάρα Έβερς?
-Ναι, εγώ είμαι η Σάρα
Λέγομαι Ράμσλεη
-Γεια σου Ράμσλεη. Είμαι ο Τζιμ Έβερς από τους Έβερς και Έβερς Μεσιτικά
-Στις υπηρεσίες σας
-Δεν περιμέναμε...
...άλλους
-Είμασταν στο δρόμο φεύγοντας από την πόλη
-και μετά αντιληφθήκαμε το μέγεθος και την πολυπλοκότητα του σπιτιού σας..
...που θέλαμε να φέρουμε όλα τα μέλη των "΄Εβερς και Έβερς Μεσιτικά"
-Οι Έβερς και Έβερς θέλουν να είστε χαρουμενοι για πάντα.
Πάρτε αυτό το αδιαβροχο ημερολόγιο ως ένδειξη της εκτίμησής μας
-Πολύ καλά
-Θα πρέπει να φέρουμε και άλλα σερβίτσια
-Για ποιον είναι τα σερβίτσια?
-Στον αφέντη Γκρέισι, αρέσει να συζητάει τις υποθέσεις του πάνω σε δείπνο
-Φοβάμαι πως έχουμε άλλα σχέδια Γλυκέ μου, δεν μπορούμε να κάτσουμε για δείπνο
-Ναι, αλλά δεν πρέπει να είμαστε αγενείς
-Και τι θα γίνει η οικογενειακή περιπέτεια μας? -Ναι μπαμπά?
-Θα φάμε λίγη σούπα και θα φύγουμε, εντάξει?
-Πολύ ωραίο! Καλή δουλειά!
-Μέγκαν, πως θα σου φαινόταν να τρως έτσι κάθε μέρα?
-Ο αφέντης θα είναι κοντά σας σύντομα
-Συνέχισε
-Του είπα να συνεχίσει και το έκανε...
-Έχεις ξαναδεί τόσο συναρπαστικό τζάκι? Απίστευτο.
-Μπορείς να ψήσεις ολόκληρο γουρούνι
-Κοίτα αυτές τις λεπτομέρειες. Δεν έχω ξαναδεί τέτοιο πράγμα
-Δεν έχεις?
Ο παππούς μου δεν λυπήθηκε τα έξοδα όταν έχτιζε αυτό το αρχοντικό
-Ο παππούς σας είχε πολύ καλό γούστο
-Είμαι ο Τζιμ Έβερς, των Έβερς και Έβερς. Χαίρομαι που σας γνωρίζω κύριε...
-Έντουρντ. Έντουρντ Γκρέισι
-Αυτή είναι η γυναίκα μου η Σάρα. Έλα να γνωρίσεις τον κύριο Γκρέισι
-Χαίρομαι πολύ που σας γνωρίζω. Από εδώ η κόρη μας Μέγκαν και ο γιος μας Μάικλ
-Έχεις πολύ όμορφα παιδιά κυριά Έβερς
-Έδωσα και εγώ κάποια χρωμοσώματα!
-Παιδιά, μαντάμ!
-Ο αφέντης χάρηκε πολύ όταν έμαθε ότι θα έρθετε τόσο σύντομα
-Κανονικά, δεν θα σας χρειαζόμασταν τόσο άμεσα, αλλά δεν είχαμε άλλη επιλογή
-Γιατί έχετε τερμίτες? Ένα τόσο μεγάλο σπίτι σίγουρα θα έχει τερμίτες
-Όχι, αλλά τώρα τελευταία....
...υπάρχουν κάποιες ενοχλήσεις
-Πως σας φαίνεται το σπίτι κυρία Έβερς?
-Πιστεύω που είναι απίστευτα απίθανο. Η ιταλική επιρροή...
το αναγεννησιακό στυλ, η προσοχή στην λεπτομέρεια είναι φοβερά
-δεν βλέπεις σπίτια σαν αυτό, τουλάχιστον εγώ όχι
-Πολύ προσοχή και αγάπη έχτισαν αυτό το αρχοντικό
-Αυτό το σπίτι είναι η κληρονομιά μου
-Το δώρο της γέννησής μου
-Αλλά τελευταία έχει γίνει δυσβάσταχτο. Πείτε μου κύριε Έβερς..
Πιστεύετε στα φαντάσματα?
-Φαντάσματα?
-Ναι! Βέβαια πιστεύω στα φαντάσματα. Ωστόσο δεν είναι καλή ιδέα να το βάλουμε στην αγγελία
Να πούμε για τις τουαλέτες. Οι άνθρωποι λατρεύουν τις τουαλέτες
-Καλύτερα να το παίξουμε με τις τουαλέτες και να αφήσουμε τα φαντάσματα. Αυτό θα ήταν το καλύτερο
Η βροχή φούσκωσε το ποτάμι
-Τί είπατε?
Η καταιγίδα πλημμύρισε τον δρόμο
-Φοβάμαι, πως δεν θα φύγετε από εδώ σήμερα
-Τί?
-Είστε όλοι σας παραπάνω από ευπρόσδεκτοι να περάσετε την νύχτα εδώ
-Δεν νομίζω ότι θα έπρεπε. Έχουμε σχέδια
-Φοβάμαι πως δεν υπάρχει άλλη επιλογή
-Ο Ράμσλεη θα σας δείξει τα δωμάτια σας
-Πιστεύω ότι τα παιδιά θα βολευτούν σε αυτό το δωμάτιο
-Ναι, σαν το σπίτι
-Θα είστε μια χαρά
-Αφού τραβήξετε το καζανάκι, ελέγξτε αν έμειναν βρωμιές
-Καληνύχτα μπαμπά
-Ελπίζω εσείς και η κυρία να βρείτε το δωμάτιο της αρεσκείας σας
-Είναι τέλειο. Σαν να διανυκτερεύουμε σε ένα καλό ξενοδοχείο
-Θέλετε τίποτα άλλο κύριε? -Θα μας φέρεις καμιά σοκολάτα?
-Παρντόν κύριε?
-Ξέρεις, αυτές τις σοκολατίτσες που σου αφήνουν στα ξενοδοχεία πάνω στα μαξιλάρια
-Ποιο είναι το πρόβλημα?
-Εξαρχής δεν θα έπρεπε να ερχόμασταν εδώ. Έπρεπε να είμασταν στην λίμνη
-Και τί θες να κάνω, να ελέγχω τον καιρό? -Δεν είναι αυτό το θέμα...
-..Δεν μπορούσες να αντισταθείς. Έπρεπε να έρθεις -Αυτό είναι μια μεγάλη ευκαιρία για όλους μας
-Όχι για όλους μας. Για σένα. Μόνο για την δουλειά ενδιαφέρεσαι πια
-Ναι, και δεν σε πειράζει να δουλεύω σκληρά, αρκεί να σου φέρνω ακριβά δώρα, σωστά?
-Περίμενε Σάρα..
-Δεν ήθελα να το πω αυτό
-Λυπάμαι για αυτό γλυκειά μου. Άνοιξέ μου σε παρακαλώ
-Συγνώμη για την ενόχληση κύριε. Ο αφέντης αναρωτιέται αν θα μπορούσε να σας μιλήσει στην βιβλιοθήκη
Να μου μιλήσει? Βέβαια
-Κουβέντα και γαλοπούλα..
-Μάλιστα. Γαλοπούλα.. Πολύ καλά κύριε
-Ακουθήστε με σας παρακαλώ -Βέβαια, βέβαια
-Σάρα, παώ να μιλήσω με τον κύριο Γκρέισι. Θα γυρίσω σύντομα
-Αναρωτιούμουν Ράμσλεη. Έχεις πάει ποτέ σε ινστιτούτο μαυρίσματος?
-Γιατί ένας φίλος μου έχει και θα σου φτιάξει ένα πραγματικά απαλό μαύρισμα
-Είμαι σίγουρος πως οι γυναίκες το λατρεύουν -Ναι, ακούγεται συναρπαστικό
-θα θέλατε ένα ποτό όσο περιμένετε? -Ναι θα ήθελα, ευχαριστώ Ράμσεη
-Αυτό είναι class. Αυτό πρέπει να κάνω και στο σπίτι μου. Να βάλω μια μεγάλη φωτογραφία μου στον τοίχο
Θα δώσει νότα ποιότητας στο σαλόνι
-Ναι κύριε. Πολύ ποιοτικό
-Ευχαριστώ Ράμσλεη
-Πόσο καιρό είσαι μπάτλερ? -Πολύ καιρό
-Για πες μου τα απαραίτητα προσόντα, σε περίπτωση που πάρω συνέντευξη από κάποιον υποψήφιο
-Προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια. Κατανόηση των προτεραιοτήτων
-Και πάνω από όλα, να ξέρεις που ανήκει ο καθένας
-Το αφεντικό σου πως είναι? Τί του αρέσει να κάνει?
Ο αφέντης έχει προτίμηση σε πολλά πράγματα
-Τέχνη, λογοτεχνία, η ομορφιά
-και αυτό για τα φαντάσματα?
-Δεν πιστεύετε στα φαντάσματα κύριε?
-Απολύτως όχι! Όπως το βλέπω εγώ, μια φορά κάνεις τον γύρο της πίστας. Γιαυτό κοίτα να τον κάνεις ολόκληρο
-Κύριε Έβερς, να σας εξομολογηθώ κάτι?
-Ναι, παρακαλώ
-Ο αφέντης δεν είναι καλά. Πρέπει να φύγει από αυτό το σπίτι. Να συνεχίσει
-Εϊναι υψίστης σημασίας, σας διαβεβαιώ...
...ή φοβάμαι στην χειρότερη περίπτωση
-Δεν μπορώ να το πιστέψω. Ακόμα δεν έχει σήμα
-Αυτή η παλιοπαράκαμψη. 20 λεπτά το πολύ...
-Λες να σταματήσει να βρέχει σύντομα? -Που θες να ξέρω. Δεν είμαι μετεωρολόγος
-Όχι και άσχημο
-Τέλεια
Είναι πραγματικά ωραία
-Γεια σου καλέ μου άνθρωπε. Ράμσεη φτιάξε του κυρίου ένα ποτό
-Μόλις γύρισα από την ήπειρο όπου βρήκα ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο
-Ναι ήταν κρύα εκει κάτω.. Ωω θεέ μου
-Ούτε που το πήρα χαμπάρι
-Ενδιαφέρον
-Που να οδηγεί αυτό?
-Ανοίξτε
-Ράμσλεη
Ποιος γύρισε πίσω το κεφάλι?
-Μέγκαν!!
-Τί νομίζεις ότι είναι?
-Είναι ένα φαντασμα
-Νομίζω πως θέλει να το ακολουθήσουμε
-Εγώ νομίζω ότι είσαι τρελή
-Αυτό θέλει! Να το ακολουθήσουμε
-Μέγκαν, περίμενε με
-Αα, γειά σας
-Είδατε τον άντρα μου
-Συγνώμη
-Περιμένετε
-Ράμσλεη, εσύ είσαι..
-Μπορώ να σας βοηθήσω? -Ναι
-Ψάχνω τον σύζυγό μου
-Τον άφησα στην βιβλιοθήκη
-Ακριβώς από εκεί
-Γλυκέ μου είναι αργά. Ας σταματήσουμε να μαλώνουμε
Θα έρθεις στο κρεβάτι?
-Συγνώμη, σας πέρασα για τον άντρα μου
-να σας βοηθήσω με αυτά? Ο Ράμσλεη μισεί να αφήνω τα πράγματα πεταμένα
-Ναι, φαίνεται πολύ τακτικός
-Έτσι φαίνεται στους περισσότερους. Αλλά όταν τον γνωρίσεις θα δεις ότι δεν είναι έτσι
-Είναι πολύ γλυκός. Σε ευχαριστώ
-Μου στάθηκε σαν πατέρας -Κύριε Γκρέισι
-Να σας ρωτήσω κάτι?
-Βέβαια, οτιδήποτε
-Αυτό το σπίτι, ανήκει στην οικογένεια εδώ και γενιές. Είναι το σπίτι σας
-Γιατί θέλετε να το πουλήσετε?
-Αυτοί οι τοίχοι είναι γεμάτοι αναμνήσεις. Κάποιες από αυτές είναι οδυνηρές
-Για να καταλάβετε, πρέπει να σας δείξω
-Όλα είναι καλά, δεν υπάρχει λόγος να φοβάστε
-Αν και είναι λίγο ξεθωριασμένο, εδώ είναι το κανονικό σαλόνι
-Αυτό το σπίτι κάποτε ήταν γεμάτο πράγματα. Γεμάτο ζωή
-Μεγάλα πάρτυ, χοροί, γέλια
-Και πάνω από όλα υπήρχε έλπίδα
-Το να είσαι Γκρέισι, σήμαινε ότι δεν σου έλεγαν ποτέ όχι. Ο κόσμος ήταν δικός σου
-Τί συνέβει εδώ κύριε Γκρέισι?
-Αυτή συνέβει.
-Ποια? -Η Ελίζαμπεθ
-Η δική της ιστορία είναι που στοιχειώνει αυτούς τους τοίχους
-Έλα
-Μέγκαν, περίμενε! Δεν ξέρεις τί θέλει αυτό το φάντασμα
-Θα χαλαρώσεις? Πού είναι η αίσθηση της περιπέτειας σου?
-Αυτό είναι ενάντια στα πιστεύω μου
-Γειαα
-Είναι κανείς σπίτι?
-Αυτά πρέπει να είναι τερμίτες
-Μερικοί τεράστιοι παλιοτερμίτες
-Παρακαλώ?
-Μέγκαν!
-Η μαμά!
-Τί γυρεύετε εδώ? Δεν επιτρέπεται να είστε εδώ
-Αυτό είναι ανήκουστο. Ανήκουστο! Πρέπει να φύγετε
-Ποια είναι αυτή? -Αυτή να μην σε νοιάζει. Άντε φύγετε από εδώ
-Το όνομά της ήταν Ελίζαμπεθ. Θέλει κανείς σας μπισκότο?
-Μην τους προσφέρεις μπισκότα! Είναι εισβολείς και οι εισβολείς δεν τρώνε μπισκότα.
-Δεν τους αφορά. -Τους αφορά! Είναι μπλεγμένα
-Κρυφτείτε.
Τα παιδιά δεν είναι στο δωματιο τους.
-Τα είδατε?
-Ποια παιδιά?
-Ποια παιδιά...?
-Τα παιδιά αυτής. Τα παιδιά που υποτίθεται ότι δεν έπρεπε να φέρει μαζί...
...με τον ανεγκέφαλο άντρα της
-Αν έπρεπε να ακούσω άλλη μια κουβέντα από αυτόν τον ανυπόφορο θα ξέρναγα
-Βέβαια κύριε. Τί ανόητος. -Δεν της είπα να έρθει μόνη της?
-Είναι πολύ να ζητάω λίγη συνεργασία, λίγη τάξη? -Βέβαια όχι κύριε
-Αν βρείτε τα παιδιά, φέρτε τα σε μένα -Βέβαια κύριε
-Οι τελικές ετοιμασίες έγιναν. Τίποτα δεν θα μπλεχτεί στο σχέδιο του αφέντη
-Άκουσα την φωνή σου. Χρειάζομαι την βοήθεια σου. Έχασα τον δρόμο μου και πρέπει να φύγω από εδώ
-Συγνώμη αν ακούγομαι ζαλισμένος, αλλά είδα ένα τρελό σόου εκεί πίσω
-Έπρεπε να συναντήσω τον κύριο Γκρέισι, αλλά κόλλησα μέσα στον τοίχο
-Σε ακούω αλλά δεν σε βλέπω. Που είσαι?
-Είμαι η μαντάμ Λιόντα. Η φωνή των πνευμάτων. Ποιον ψάχνεις?
-Άφησε με από εδώ. -Σιωπή! Ποιον αναζητάς?
-Αναζητώ μια έξοδο
-Τότε πρέπει να κοιτάξεις μέσα. -Δεν θέλω. Είσαι κουφή?
-Υπάρχει μεγάλο κακό σε αυτό το σπίτι. Μια διαβολική κατάρα ψάχνει να σε καταστρέψει
-Για ποιο λόγο? Εγώ ήρθα απλά για να πουλήσω το σπίτι
-Πνεύματα από τους τάφους ελάτε. Βγάλτε μας από το σκότος
-Και δείξτε μας τον δρόμο της επιστροφής -Νεκρά πνέυματα? Τί εννοείς να έρθουν?
-Βγάλετε μας στο φως και οδηγείστε μας σε αυτή την θυελλώδη νύχτα
-Μπορώ να μείνω στο έδαφος σε παρακαλώ?
-Χρειάζομαι καινούργια εσώρουχα -Μόνο το φως μπορεί να σου δείξει τον δρόμο
-Ακολούθησέ το και θα βρεις τον δρόμο για το σπίτι
-Η οικογένεια σου κινδυνεύει. Εσύ κινδυνεύεις.
-Σπάσε την κατάρα
-Δεν υπάρχει σωτηρία για σένα εκτός να φύγεις τώρα
-Φύγε. Σώσε τον εαυτό σου. Σώσε την οικογένεια σου.
-Ελευθέρωσε την. Ελευθέρωσε την ψυχή της
-Ζαλίζομαι
-Μπαμπά!
-Είστε καλά? -Είμαστε καλά
-Μαζέψτε τα πράγματά σας. Φεύγουμε
-Έχουμε πρόβλημα. -Με την βροχή? Απλά θα βραχούμε λίγο
-Πάρτε την μαμά και πάμε -Φοβάμαι πως αυτό δεν γίνεται.
-Δεν μπορεί να φύγει
-Γιατί? -Γιατί δεν μπορεί!
-Αν μπορούσα να σας το πω, θα σας το έλεγα. Αλλά δεν μπορώ, οπότε δεν θα σας το πω. Οκ?
-Εσύ, μα πως....
-Ο μπαμπάς έχει ψευδαισθήσεις. Πάμε
-Είναι φαντάσματα μπαμπά. -Δεν είναι. Απλά έχουμε παραισθήσεις από αυτά που φάγαμε
-Ήταν εκείνο το κοτόπουλο δεν είχε ωραία γεύση -Ειι, δεν φταίει το κοτόπουλο!
-Καλά, δεν φταίει το κοτόπουλο. Αλλά παρόλα αυτά φεύγουμε από εδώ
-Μα μπαμπά πρέπει να τους βοηθήσουμε -Δεν μπορείς να βοηθήσεις τους νεκρούς
-Είναι εκτός βοήθειας. Αυτό σημαίνει να είσαι νεκρός
-Καλά τα λέει. Ο καθένας να κοιτάει την δουλειά του
-Πρέπει να τους βοηθήσουμε να σπάσουν την κατάρα. -Γιατί όλοι μιλάτε για αυτήν την κατάρα?
-Μήπως μιλήσατε με την πράσινη τσιγγάνα που είναι στην γυάλα?
-Είδε την τσιγγάνα! Πρέπει αν πάει πίσω -Δεν πάω πίσω
-Με είχε να πετάω γύρω-γύρω στο δωμάτιο
-Με χτύπησε μαι καρέκλα, πέταξα, με κυνήγησε μια μπάντα. Δεν πάω πίσω. Ξεχάστε το!
-Η μαμά έχει πρόβλημα. -Τί είδους πρόβλημα?
-Πέθανε εδώ. Σε αυτό το σπίτι
-Ήταν τόσο νέα. Τόσο όμορφη.
-Ήταν ερωτευμένη με τον κληρονόμο αυτού του σπιτιού
-Τον παππού σου -Και αυτός την αγαπούσε...
..πιο πολύ και από την ζωή του
-Αλλά ήταν από διαφορετικούς κόσμους.
...και δεν μπορούσαν να είναι μαζί
-Πως πέθανε κύριε Γκρέισι?
-Αυτοκτόνησε
-Δηλητηριάστηκε
-Μετά από αυτό, η ζωή του έγινε ανυπόφορη
και έτσι...
..χωρίς ελπίδα, χωρίς αγάπη,
χωρίς την Ελίζαμπεθ..
κρεμάστηκε
-η ψυχή του περιπλανάται σε αυτά τα δωμάτια
Την περιμένει να γυρίσει
-Αν ακούσεις προσεχτικά, θα ακούσεις..
..τους χτύπους της ραγισμένης καρδιάς του
-Για μισό λεπτό. Μου λέτε ότι αυτός ο τύπος είναι πεθαμένος
και ότι ήρθαμε εδώ ώστε αυτός να πάρει την γυναίκα μου?
-Λίγο πολύ ναι. Είσαι νευριασμένος?
-Ο τύπος θέλει την γυναίκα μου. Και το σπίτι δεν πωλέιται?
-Ναι είμαι νευριασμένος
-Μάνταμ Λιόντα, είναι πράγματι αυτή? Η αγαπημένη Ελίζαμπεθ γύρισε πίσω σε εμάς?
-Αυτή είναι. Στο είπα ότι είναι αυτή
-Μην απατάσθε όμως. -Τα πράγματα δεν είναι ότι φαίνονται
-Για να σπάσει η κατάρα πρέπει να δείτε την αλήθεια. Και για να δείτε την αλήθεια πρέπει να βρείτε το κλειδί
-Τί λες μπαλο-κυρά, ποιο κλειδί?
-Μπείτε στον τάφο κάτω από την μεγάλη νεκρή βελανιδιά...
..και ταξιδέψτε βαθειά κάτω από το χώμα. Εκεί θα βρείτε το κλειδί που πρέπει να βρεθεί
-Βρείτε την μαύρη κρύπτη που δεν έχει όνομα αλλιώς θα βρείτε την ίδια μοίρα...
-Δηλαδή αν βρω το κλειδί θα φύγω από εδώ σαν να μην συνέβει τίποτα?
-Το κλειδί είναι η απάντηση σε όλα. -Τέλεια. Ας βρούμε αυτό το κλειδί
-Υπάρχει ένα πρόβλημα. Πώς θα βγούμε από εδώ. -Ναι!. Πως βγαίνουμε από εδώ?
-Υπάρχει πάντα...
..ο τρόπος μου
-Είπες πως ξέρεις να οδηγείς αυτό το πράγμα. -Μην ανησυχείς, ξέρω απολύτως τί κάνω
-Μπορείται να κρατήσετε τα μάτια σας στον δρόμο? -Κάνε στη άκρη
-Δεν μπορείς να οδηγήσεις. θα μας σκοτώσεις όλους
-Εδώ κάνεις λάθος. Κάποιοι από εμάς είναι ήδη νεκροί.
-Μπαμπά, κοίτα
-Μπαμπά. -Ναι γλυκέ μου?
-Βλέπω πεθαμένους ανθρώπους
-Συγνώμη, τί κάνουν τα φαντάσματα εδω?
-Όταν πέθαναν, δεν βρήκαν το φως. Και τώρα είναι παγιδευμένα
-καταδικασμένα να περιπατούν στην γη στην αιωνιότητα
-Ωραία! Καλή δουλεια...
-Τί κάνεις εσύ εδώ?
-Μπορεί να μας δεί? -Όχι. Φυσικά όχι
-Ναι μπορώ. Τώρα κοιτάω το χαζό καπέλο σου
-Μην τον ακούς, λέει ψέμματα
-Τέλοσπάντων παιδιά. Πάμε
-Θα ορκιζόμουν ότι με κοιτούσε.
-Είναι μέντιουμ
-Αυτό θα ήταν το νυφικό της.
-Είναι υπέροχο
-Θα ήταν ακόμα πιο υπέροχο αν είχε την ευκαιρία να το φορέσει.
-Τώρα αποτελεί μόνο μια θλιβερή υπενθύμιση του τί θα μπορούσε να είναι
-Να αγαπάς κάποιον τόσο πολύ και να τον χάνεις ξαφνικά! Δεν μπορώ να φανταστώ πόσο φριχτό θα είναι
-Αν αγαπάς αληθινά κάποιον, δεν φεύγει ποτέ. Μένει για πάντα στην καρδιά σου
-Δεν είναι ρομαντικό? Θα τα θυσίαζε όλα για την αγάπη της
-τώρα είναι απένταρος, νεκρός και καταραμένος. Σοφή επιλογή..
-Σκατά, τα καινούργια μου παπούτσια. Παιδιά, προσέχτε που πατάτε
-Σκατά! -Μάικλ, μην λές σκατά!
-Που είναι αυτό το μέρος. Εμείς πού είμαστε?
-Νομίζω ότι η τσιγγάνα είπε κάτι για μια βελανιδιά
-Ευτυχώς που ήταν τόσο συγκεκριμένη..
-Τί είναι αυτό? Το ακούτε?
-Ναι
-Παιδιά, συγνώμη που σας ενοχλώ..
-Ξέρετε που είναι το μαυσωλείο?
-Νομίζω ότι είπε για μια παλια βελανιδιά. Για μια..
-Παιδια, ακούγεστε τέλεια. Η αρμονία σας είναι τέλεια, αλλά πρέπει να βρω την γυναίκα μου
-Ακούστε με. Προσπαθώ να βρω ένα κλειδί. Ένα κλειδί που....
-Το κλειδί που προσπαθώ να βρω είναι μέσα στο μαυσωλείο
-Μπαμπά, από εδώ είναι
-Ωραία παιδιά, μείνετε κοντά μου
-Είναι μια προειδοποίηση
-Που το κατάλαβες? -Μελετούσα λατινικά για 3 χρόνια μπαμπά
-Είπες ότι ήταν χαζά, θυμάσαι, επειδή είναι νεκρή γλώσσα
-Τώρα βλέπω πόσο λάθος έκανα
Πρόσεξε εσύ που περνάς..
..εδώ βρίσκεται το πέρασμα προς τους νεκρούς
-Που πας? -δεν μου αρέσει αυτό
-Τα ξαναείπαμε αυτά. Είσαι 10 χρονών. Καιρός να γίνεις άντρας
-Μόλις έκλεισα τα 10. Δεν το έχω συνηθίσει ακόμα
-Καλά. Θα μείνεις εδώ με τον αδερφό σου -Τί?
-Δεν αφήνω τον Μάικλ εδώ μόνο του. Αν κάτσει εδώ,θα μείνετε μαζί.
-Εγώ θα πάω κάτω να το φροντίσω
-Λοιπόν..
-Επιστρέφω αμέσως
-το πολύ 20 λεπτά, έτσι..? -20 λεπτά το πολύ
-Που μου είπε η τσιγάννα να ψάξω?
-η κρύπτη με...
-Ψάξε για την κρύπτη...
-Τί έπαθες εσύ? Δεν κάνει να πετάγεσαι έτσι! Θα πάθω καμιά καρδιακή προσβολή
-Δεν σου είπα να περιμένεις με τον Μάικλ? -Ανησυχούσα μήπως δεν το βρεις
-Εκτός αυτού, ο Μάικλ είναι καλά.
Είπε να βρεις μια μαύρη κρύπτη χωρίς όνομα, αλλιώς θα έχουμε την ίδια μοίρα..
-Αυτή πρέπει να είναι.
-Σωστό προαίσθημα μπαμπά..
-Άρχισα να σιχαίνομαι αυτό το μέρος -Και είμαστε εδώ εξαιτίας ποιανου...?
-Εξαιτίας του ότι παίρνω σοβαρά τις ευθύνες μου σαν στύλος της οικογένειας. Για να έχετε ότι δεν είχα εγώ
-Δεν ήξερα ότι είχες άσχημα παιδικά χρόνια -Δεν είχα!
-Γιατί τότε να έχουμε ότι εσύ δεν είχες?
-Μην με κοροϊδεύεις εμένα, λατινόγλωσσο 13-χρονο. Ας τελειώνουμε με αυτό.
-Κράτα αυτό. Με τα δύο χέρια
Συγνώμη για την ενόχληση
-Δεν ήταν δύσκολο, ήταν?
Πάμε να φύγουμε από εδώ
-Η τσιγγάνα είπε ότι θα ήταν δύσκολο, αλλά ήταν πανεύκολο.
-Ωωχ όχι
-Πήγαινε να πάρεις το κλειδί. Θα την αναλάβω εγώ αυτήν
-Πήγαινε πίσω στο κρεββάτι
-Πίσω. Πίσω
-Είμαι ο Τζιμ Έβερς, των Έβερς και Έβερς Μεσιτικά. Πως σε λένε?
-Δεν ήρθα εδώ να μιλήσουμε. Το κλειδί ήθελα μόνο
-η τσιγγάνα μου είπε ότι μπορούσα να πάρω το κλειδί
Πρέπει να πάρω το κλειδί. Να πάρω την γυναίκα μου.
Δεν θέλω προβλήματα
-Πήγαινες γυρεύοντας
-Άλλη φορά να το σκεφτείς καλύτερα πριν γυρίσεις από τους νεκρούς
-Το πήρες? -Ψάχνω, ψάχνω
-Με το πάσο σου, ηρέμησε. Τα έχω όλα υπό έλεγχο εδώ πάνω
-Όλα υπό έλεγχο..
-Μεγκαν, κάνε γρηγορα -Δεν θέλω να το κάνω αυτό
-Χριστέ μου
-Δώσε μου το χέρι σου
-Ελάτε παιδιά. Κάντε γρήγορα
-Μάικλ, άνοιξε την πόρτα
-Άνοιξε την πόρτα Μάικλ
-Μπαμπά έχει παντού αράχνες και δεν έχω περιοδικό
-Φοβάσαι? -Ναι
-Όλοι φοβόμαστε κάποτε. Ο μπαμπάς φοβάται πολύ τώρα
-Φοβάσαι? -Πολύ. Άνοιξε την πόρτα τώρα γιε μου
-Άνοιξε την πόρτα γιατί θα σε σκοτώσω -Τί του λες τώρα. Πρέπει να ηρεμήσει
-Δεν πειράζει που φοβάσαι. Όλοι φοβούνται αλλά δεν πρέπει να σε εμποδίζει αυτό
-Μάικλ, αν φοβάσαι τώρα, περίμενε να βγω έξω...
-Άνοιξε την πόρτα. Μας τελειώνει ο χρόνος -Μπαμπά έρχονται
-Άνοιξε την πόρτα
-Πάμε!
-Ρίξτες κάτω
-Ο γενναίος μικρός άνδρας μου
-Είσαι καλά? -Πήρες το κλειδί?
-Εδώ, εδώ το έχω. Ορίστε
-Πήγαμε στη κόλαση για να το πάρουμε. Που είναι τώρα η πόρτα?
-Πρώτα πρέπει να βρεις το μπαούλο. -Μπαούλο? Όχι πόρτα?
-Ναι,μπαούλο.
-Είπες να βρουμε το κλειδι. Είναι η απάντηση σε όλα, θυμάσαι? Τώρα μας λες για μπαούλα..
-Δεν φτιάχνω εγώ τους κανόνες. Εγώ απλά εργάζομαι εδώ
-Βαρέθηκα αυτές τις ανοησίες -Άσε με κάτω. Που με πας?
-Αυτό είναι γρουσουζιά
-Θα σου πω εγώ για γρουσουζιά. -Αρχίζω να ζαλίζομαι
-Θα σου περάσει
-Μην με ρίξεις. Είμαι πολύ εύθραυστη.
-Μην μου λες εμένα τέτοια. Εγώ νιώθω εύθραυστος τώρα
-Αυτό είναι? -Ναι, αυτό είναι
-Ωραία, τώρα πιανουμε δουλειά
-Κράτα τη για λίγο.
-Που ξέρω τί να ψάξω. Είναι γεμάτο σκουπίδια
-Βρες το πράγμα που πρέπει να διαβαστεί
-Δεν υπάρχει τίποτα εδώ μέσα που να διαβάζεται
-Μισό λεπτό. Υπάρχει ένα γράμμα
-Ναι Έντουαρντ αγάπη μου θα σε παντρευτώ. Θα σε αγαπώ για όλη την αιωνιότητα
-Και απόψε επιτέλους θα είμαστε μαζί. Δέχομαι
Παντοτινά δική σου Ελίζαμπεθ
-Δεν αυτοκτόνησε! -Ήθελε να είναι μαζί του
-Κάποιος του έδωσε λάθος γράμμα
-Ναι. Πολύ σωστά κύριε Έβερς
-Ομολογώ ότι εντυπωσιάστηκα
-Ο μπάτλερ το έκανε? Θα με δουλεύετε
-Εσάς τους δύο θα σας κανονίσω αργότερα
-Γιατί την σκότωσες? -Γιατί ο αφέντης δεν άκουγε στην λογική
-Είχε τα πάντα στον κόσμο και ωστόσο ήταν πρόθυμος να τα θυσιάσει για την αγάπη
-Του το είπα ότι θα έχει άσχημο τέλος
-Είσαι πραγματικά κρύος τύπος -Όχι κύριε Έβερς, είμαι λογικός άνθρωπος
-Ήταν ευθύνη απέναντι στο σπίτι. Ήταν καθήκον κύριε.
-Να φροντίσω ώστε το παιδί να μην πάρει λάθος απόφαση
-Φεύγοντας με αυτό το κορίτσι, θα κατάστρεφε τον οίκο
-θα κατέστρεφε τα πάντα. Και εγώ δεν μπορούσα να κάθομαι να τον βλέπω να τα καταστρέφει.
-Χώσε του μπουνιά μπαμπά!
-Ναι. Αλλά πρώτα θα πω στον αφέντη του τι πραγματικά συνέβει.
-Ο αφέντης δεν πρέπει να το μάθει. ..
..Ο Έντουρντ και η αγάπη του θα ξαναενωθούν και η κατάρα θα λυθεί
-Δεν είναι αυτή. Είναι η γυναίκα μου. -Το τί σου βρίσκει, δεν θα το μάθω ποτέ.
-Τώρα, το μόνο που έχει σημασία είναι να τελειώσει ο πόνος του αφέντη.
-Και θα τελειώσει απόψε. Η κατάρα θα σπάσει
-Και όλοι επιτέλους θα μπορέσουμε να φύγουμε. -Αυτό ήταν φίλε
-Που είναι η γυναίκα μου? -Ετοιμάζεται για τον γάμο της
-Ποιον γάμο? Αυτός είναι νεκρός, αυτή όχι.
-Αλήθεια. Αλλά αυτό διορθώνεται εύκολα. Η ζωή βλέπεις είναι ευαίσθητη.
-Αν απλώσεις έστω και ένα δαχτυλάκι στην γυναίκα μου, ορκίζομαι να σε σκοτώσω.
-Τί υπέροχο. θα σκοτώσεις ένα φάντασμα
-Άστον ήσυχο. -Σταμάτα
-Ας τα φύγουν
-Θα αφήσεις τα παιδιά μου, θα με πας στην γυναίκα μου..
-και θα μας αφήσεις να φύγουμε τώρα
-Θέλετε να φύγετε? Καλά τότε, να σας δείξω το δρόμο
-Για τελευταία φορά..
-Καληνύχτα κύριε Έβερς
-Αυτό το σπίτι περίμενε πολύ καιρό για να φύγει το σκότος από μέσα του
-Και απόψε επιτέλους, μετά από ...
..τόσα πολλά χρόνια
πιστεύω πως είναι πιθανό η ιστορία να βρει διαφορετικό τέλος
-Πιστεύεις ότι η αγάπη σημαίνει δεύτερες ευκαιρίες?
-Σημαίνει συγχώρεση -Ναι, το πιστεύω
-Δεν με θυμάσαι? -Είστε καλά κύριε Γκρέισι?
-Δεν σου θυμίζω τίποτα?
-Κύριε Γκρέισι?
-Νόμιζα ότι με την συμπεριφορά μου θα θυμόσουν
-Τί να θυμηθώ κύριε Γκρέισι? Με τρομάζετε.
-Που συνέβει! Που περάσαμε τις τελευταίες μας στιγμές.
-Που χορέψαμε για τελευταία φορά...
..πριν εσύ αυτοκτονήσεις
-Αλλά τώρα γύρισες σε μένα και επιτέλους θα είμαστε μαζί
-Γιατί δεν με θυμάσαι? Ήσουν ο κόσμος μου, η ζωή μου
-Και σε αγάπησα τόσο στην ζωή όσο και στον θάνατο
-Άσε με να φύγω!
-Γιατί δεν με θυμάσαι?
-Είσαι η Ελίζαμπεθ. Πρέπει να είσαι. Ψάξε στην καρδιά σου
-Εγώ είμαι η αληθινή αγάπη σου και επιτέλους τώρα θα είμαστε μαζί. Δεν το καταλαβαίνεις?
-Δεν είμαι η Ελίζαμπεθ
-Σε παρακαλώ, σε λατρεύω. -Φύγε μακριά μου
-Δεν με θυμάται. Αποκλείεται να είναι αυτή..
-Αυτή είναι κύριε. Η τσιγγάνα προφήτεψε την επιστροφή της
-Και τώρα ήρθε η ώρα...
...καλύτερα να ετοιμαστείτε. -Μα δεν με θυμάται.
-Θα σας θυμηθεί με τον καιρό.. Σας διαβεβαιώνω.
-Ανοίξτε.
-Αφήστε με να μπω
-Ράμσλεη, πρέπει να με βοηθήσεις
-Συμβαίνει κάτι τρομαχτικά λάθος..
-Ναι, το ξέρω κυρία. Το ξέρω.
-Σας περιμένει.
-Πάντα σας περίμενε
-Και ακόμα δεν φορέσατε το φόρεμά σας. Δεν κάνει να αφήσουμε τον αφέντη να περιμένει
-Να περίμενει? Για ποιο πράγμα?
-Για τον γάμο σας φυσικά
-Δεν είμαι η Ελίζαμπεθ.
-Και βέβαια είστε αγαπητή μου
-Μπορεί να μην το ξέρετε αλλά, με τον χρόνο θα το δείτε.
-Πραγματικά πιστεύεις ότι θα κάνω αυτήν την τρέλα?
-Μα φυσικά το πιστεύω. Βλέπεις...
...δεν θα ήθελα να πάθουν τίποτα τα παιδιά σου, έτσι δεν είναι?
-Δεν θα τολμήσεις..
-Φυσικά αγαπητή μου. Αυτό εξαρτάται αποκλειστικά από σένα.
-Αλλιώτικα φοβάμαι λίγο για τα παιδιά..
-Όλα είναι έτοιμα. Από εδώ και πέρα, ότι μας διακόψει...
..θα αντιμετωπιστεί με τον χειρότερο δυνατό τρόπο.
-Η Σάρα?
-Υπάρχουν χειρότερα πράγματα από το Καθαρτήριο μάνταμ...
..σας διαβεβαιώ
-Έτοιμοι!
-Δάκρυα χαράς...
-Τί κάνεις?
-Άσε με ήσυχο
-Ώστε θα κάτσεις εκεί πέρα και νιώθεις οίκτο για τον εαυτό σου
-Εγώ φταίω για όλα. Εξαρχής δεν θα έπρεπε να έρθουμε εδώ.
-Έπρεπε να είμασταν στην λίμνη. Να καθόμαστε γύρω από μια ζεστή φωτιά
-Εγώ ήθελα να έρθουμε εδώ. Και τώρα...
..Τώρα είναι πολύ αργά
-Ποτέ δεν είναι αργά.
-Προσπάθησα να μπω μέσα και δεν μπόρεσα. Προσπάθησα και απέτυχα
-Προσπάθησες και απέτυχες..
..Η πραγματική αποτυχία είναι όταν τα παρατάς.
-Τί θες να κάνω?
-Ξαναπροσπάθησε.
-Κρατήσου! -Με τί?
-Ελίζαμπεθ?
-Ναι αγάπη μου..
-Επιστρέφω αμέσως
-Καλά. Θα περιμένω εδώ
-Αγαπημένοι μου, μαζευτήκαμε εδώ, μπροστά στα μάτια του θεού
Για να ενώσουμε αυτόν τον άνδρα και αυτή τη γυναίκα με τα άγια δεσμά του γάμου
-Βοήθεια
-Μάικλ! Μέγκαν!
-Δέχεσαι Έντουρντ Γκρέισι αυτήν την γυναίκα σαν σύζυγό σου?
-Να την προσέχεις και αγαπάς σε χαρές και λύπες?
-Ναι!
-Και εσύ Ελίζαμπεθ δέχεσαι αυτόν τον άνδρα για σύζυγό σου?
-Θα τον αγαπάς στον θάνατο, όπως έκανες και στην ζωή?
-Δέχομαι
-Από εδώ και πέρα, θα γίνετε ένα..
..γαι όλη την αιωνιότητα
Μέχρι το τέλος του χρόνου!
-Ότι ένωσε ο Θεός, ας μην το χωρίσει ποτέ άνθρωπος
-Αν έχει κανείς σας αντίρρηση...?
-Εγώ έχω μερικές αντιρρήσεις!
-Την επόμενη φορά που θα πώ να πάμε στην λίμνη..
-...Θα πάμε στην λίμνη -Πάμε
-Φύγε μακριά της!
-Την έχασα μια φορά και δεν σκοπεύω να την ξαναχάσω
-Δεν είναι η Ελίζαμπεθ! Ράμσλεη, πες του την αλήθεια.
-Δεν ξέρω τι λέτε
-Τώρα μας έπαθες και αμνησία,εε? Η Ελίζαμπεθ δεν αυτοκτόνησε!
-Αυτός την σκότωσε. Τόσο καιρό σου έλεγε ψέμματα
-Σας προειδοποιώ κύριε, κάντε πίσω
-Μην νομίζεις ότι επειδή τράβηξες το σπαθί θα σε αφήσω να παντρευτείς την γυναίκα μου
-Η υπομονή μου τελειώνει. Ελίζαμπεθ, έλα εδώ.
-Δεν είμαι η Ελίζαμπεθ
-Πρέπει να είσαι!
-Λέγεται Σάρα. Είναι από του Νιου Τζέρσεϊ. Ο Ράμσλεη ήθελε να νομίζεις ότι είναι η Ελίζαμπεθ..
..ώστε να σπάσει η κατάρα! -Αυτό είναι εξωφρενικό.
-Συγχωρέστε με.
-Αν θες, σκότωσε με. Αλλά όταν έρθω στην ¨άλλη πλευρά¨ θα σε μαστιγώνω στον κώλο για όλη την αιωνιότητα
-Γιαυτό, πριν καρφώσεις κανένα, διάβασε αυτό πρώτα
-Τί είναι? -Το γράμμα της Ελίζαμπεθ.
-Το αλήθινό. Αυτό που αυτός έκλεψε. Αυτό που δεν είδες ποτέ!
-Τί σημαίνει αυτό?
-Θα συνεχίσουμε να ακούμε τις ανοησίες ενός τρελού?
-Μα είναι ο γραφικός της χαρακτήρας! -Ναι. Εξήγησε το αυτό Ράμσλεη
-Η ένωσή σας ήταν μη-αποδεκτή. Προσπάθησα να σας προειδοποιήσω..
..αλλά εσείς δεν με ακούγατε
-Και έτσι την σκότωσες -Ήταν λάθος να φύγετε με αυτήν τη γυναίκα
-Την αγάπησα. Αυτό ήταν το λάθος μου? -Ναι!
-Προσπάθησα να σαας προστατέψω. Όλα αυτά τα χρόνια που θυσίασα για σας.
-Αλλά τί ξέρετε εσείς από θυσία, καθήκον ή τιμή?
-Την αγαπούσατε... Καταραμένος να είσαι!
-Καταραμένοι όλοι σας στην κόλαση
-Τζιμ!
-Μαμά, τι συμβαίνει? -Είσαι καλά?
Σάρα!
-Τι είναι?
-Είναι το δηλητήριο -Ωχ όχι
-Σε παρακαλώ, μην το κάνεις αυτό.
-Τζιμ..
Σάρα, σε αγαπάω.
-Σάρα, σε παρακαλώ. Σε αγαπάω τόσο πολύ.
-Φύγε μακριά μας. Άσε μας ήσυχους
-Όχι μπαμπά, δεν θα μας πειράξει.
-Ελίζαμπεθ, εσύ είσαι!
-Ναι αγάπη μου!
Το στρογγυλό φάντασμα είναι η Ελίζαμπεθ.
-Η αλήθεια έπρεπε να αποκαλυφθεί για να ελευθερωθώ
-Με σώσατε.
-Δεν ήταν τίποτα..
-Ναι αγάπη μου
-Περίμενα τόσο καιρό αυτήν την στιγμή.
-Και τώρα ο Παράδεισος μας περιμένει
-Δεν φιλάει στα αλήθεια την μαμά..
-Η γυναίκα μου..?
-Σάρα?
-Τζιμ?
-Νόμιζα ότι σε έχασα.
-Και εγώ νόμιζα ότι σε έχασα.
-Γύρισα Σάρα. Γύρισα.
-Θα με συγχωρέσεις?
-Τι να συγχωρέσω? Επειδή την αγάπησες?
-Πάρε αυτά.
-Τί είναι αυτά?
-Οι τίτλοι του σπιτιού. Είναι δικό σου.
-Κάντο ότι θες. Πούλησε το, κράτησε το.
-Κάντο ότι θα κάνει εσένα και την οικογένεια σου χαρούμενους
-Και σε ευχαριστώ.
-Σας ευχαριστώ όλους πολύ.
-Περιμένετε!
-Τί είναι όλα αυτά? -Δεν φεύγω χωρίς αυτά!
-Πάμε στον Παράδεισο. Δεν τα χρειάζεσαι αυτά! Δεν μπορείς να τα πάρεις μαζί σου!
-Και βέβαια μπορώ!
-Αντίο. Ευχαριστούμε πολύ. -Αντίο, παρακαλώ.
-Εντάξει, πάμε γρήγορα.
-Αντίο. Αναχωρούμε
-Αντίο
-Άγγελοι και ο Παράδεισος ενώθηκαν τελικά.
-Η ιστορία είχε καλό τέλος για αυτούς που πέθαναν.
-Η αγάπη δεν γνωρίζει από λογική.
Κρατάει για πάντα
-μαμά, πως την κάνουμε να σκάσει? -Αργούμε?
-Πεινάω. θα φάμε πίτσα?
-Σε πόση ώρα θα είμαστε εκεί Σάρα? -Σε 20 λεπτά το πολύ
-Τίποτα δεν θέλει 20 λεπτά..
-Εε, παιδιά το "Keep it down".
Υπότιτλοι: Αντρέας Λεωνίδου